คำสารภาพบาปของผู้หญิงที่เคย"ทำแท้ง"ถึง 6 ครั้ง

บอร์ด ความรัก,คำสารภาพบาปของผู้หญิงที่เคยquotทำแท้งquotถึงครั้ง ประสบการณ์ช.. โพสท์โดย Faithbookจุดเริ่มต้นเมื่อ 10ปีที่แล้วตอนนั้นจขกท.อายุย่าง 19 ปี พื้นฐานครอบไม่ค่อยอบอุ่นเท่าใดนัก มีแม่ที่ค่อนข้างเข้มงวดชอบดุด่าว่ากล่าว ครอบครัวมีปัญหาบ่อยๆ ก่อนเข้ามหาลัยนั้นจขกท.ไม่ค่อยได้ออกไปสัมผัสโลกภายนอกเลยเลิกเรียนเข้าบ้านจนเป็นนศ.ปีที่ 1 ของม.แห่งหนึ่งในภาคเหนือ ชีวิตพลิกผันพ่อกับแม่แยกทางกันบางวันจขกท.ก็อยู่บ้านพ่อบ้างบ้านแม่บ้าง และการเรียนในมหาลัยนั้นทำให้จขกท.มีอิสระมากขึ้นได้ทำอะไรตามใจตัวเองอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนสมัยนั้นวิทยุชุมชนกำลังมาแรง จขกท.ได้เป็นดีเจสมัครเล่นที่วิทยุชุมชนแห่งหนึ่งเป็นจุดเริ่มต้นให้จขกท.เจอผู้ชายคนหนึ่งที่ขอจำและเกลียดจนวันตายขอสมมุติว่าชื่อหนึ่ง พี่หนึ่งอายุมากกว่าจขกทราวๆ 5-6ปี เริ่มแรกจากการที่พี่หนึ่งโทรเข้ามาในรายการทุกวันๆ เหมือนแฟนรายการหลังๆมาพี่หนึ่งเริ่มมาเยี่ยมที่สถานีซื้อขนมมาให้บ้าง มาคุยด้วยบ้างจนเริ่มคบกัน เค้าก็ชวนเราไปบ้านเค้าซึ่งบ้านนั้นเป็นบ้านเช่าที่พี่หนึ่งแบ่งเช่ากับเพื่อนอีก 2 ห้องแรกๆนั้นก็ไม่มีอะไรค่ะนั่งฟังเพลงบ้าง ช่วยกันทำอาหาร ตั้งวงกินเหล้าแต่จขกท.ไม่กินนะตอนนั้นยังกินไม่เป็นไม่คิดจะลองซะด้วยซ้ำ พอไปบ่อยๆเข้าสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้มันก็เกิดเมื่อมีโอกาสอยู่กันสองต่อสอง โดยที่ไม่ได้มีการป้องกัน มีครั้งแรกก็มีครั้งที่สองและครั้งต่อๆไป เวลาผ่านไปเดือนแรกจขกท.ยังไม่เอะใจเพราะคิดว่าคงไม่ท้องง่ายขนาดนั้นช่างโง่เหลือเกินช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน พอเดือนที่สองประจำเดือนก็ยังไม่มา เริ่มกังวลใจเรื่องท้องยังไม่พอต้องมาเจอกับแฟนเก่าของพี่หนึ่ง เค้าเปิดประตูห้องตอนเราสองคนอยู่ด้วยกันในห้องพาเพื่อนมาด้วยหนึ่งคน พี่หนึ่งบอกให้จขกท.กลับบ้านไปก่อน หลังจากวันนั้นพี่หนึ่งก็เปลี่ยนไปค่ะเริ่มหงุดหงิดใส่เราบ้าง ไม่อยากให้มาหาบ้าง เดินหนีไม่ยอมคุยบ้างจนแฟนเก่าพี่หนึ่งโทรมาบอกเราว่าเค้ากลับมาคืนดีกันแล้ว เค้าคบกันมานานแล้วเราเป็นแค่เด็กที่ถูกเค้าหลอกเอาแค่นั้นแหละเค้าห้ามเราไปยุ่งกับพี่หนึ่งอีก. เราเครียดมากเริ่มกลัวว่าจะท้องจึงซื้อแผ่นตรวจฉี่มาตรวจ เราท้องค่ะตอนนั้นเราไม่มีทางออกเลย ไม่รู้จะหันหน้าไปปรึกษาใครเราโทรไปหาพี่หนึ่งบอกว่าเราท้อง เค้าบอกว่าไม่ใช่ลูกเค้าหรอกทั้งๆที่เค้าเป็นผู้ชายคนแรกของเรา เราปล่อยให้เวลาล่วงเลยจนเข้าเดือนที่ 3 ยังหาทางออกไม่ได้กินยาสตรีเป็นขวดๆร้องไห้จนตาบวมทุกวันจนแม่จขกท.เห็นยาสตรีในห้องนอนจึงมาถามว่าประจำเดือนมารึยัง คาดคั้นมากๆจนเรายอมรับว่าท้อง แม่ที่เข้มงวดชอบดุด่าว่ากล่าวมาตลอดไม่มีแม้แต่คำด่า แม่เราร้องไห้ค่ะร้องไห้ไปกับเราปลอบเราให้หายกังวลใจ วันต่อมาแม่ปรึกษาป้าของเรา ป้าเอายาผงสมุนไพรมาให้กินก่อนกินแม่เราร้องไห้อีกแล้วแม่ถามมาคำหนึ่งที่เราไม่มีวันลืม แม่ถามว่ารักแม่มั้ย เรากอดกันร้องไห้ค่ะ แต่การกินสมุนไพรนั้นก็ไม่ช่วยอะไรเลย ป้าเราจึงพาเราไปโรงบาลแห่งหนึ่งให้แม่เซ็นยินยอม จบลงด้วยการทำแท้ง นั้นเป็นการทำแท้งครั้งแรกของเราที่เสียเลือดและน้ำตาไปมากมาย มากจนไม่มีวันลืม มากพอๆกับความแค้นต่อผู้ชายคนนั้นหลังจากนั้นจขกท.ก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติแต่เลิกเป็นดีเจสมัครเล่นแล้ว หลังจากนั้นไม่กี่เดือนจขกท.ได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่งเป็นเพื่อนของแฟนเพื่อนจขกท. สมมุติให้ชื่อว่าพี่สองคนนี้เกิดปีเดียวกันค่ะแก่กว่าไม่กี่เดือนแต่เราเรียกเค้าว่าพี่มาตลอดเค้ามีความเป็นผู้ใหญ่กว่าเรามาก  พี่สองเริ่มจีบเราก่อนค่ะพี่สองฐานะยากจนทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยหาเงินใช้เอง อาศัยอยู่กับแม่ในห้องพักพนักงานร้านอาหาร  เค้ารักและตามใจเรามากๆ เป็นคนขี้ใจอ่อน ขยันเรียน. เราคบกันอยู่ในสายตาผู้ใหญ่ค่ะเป็นคนแรกที่พาเข้าบ้าน เราไม่เคยเล่าเรื่องที่เราเคยทำแท้งให้เค้าฟังนะคะ ปีแรกที่คบกันก็รักกันมากตามปกติของคู่รักทั่วๆไป มีการป้องกันทุกครั้งเวลามีเพศสัมพันธ์ เริ่มเปลี่ยนไปเมื่อปีที่สอง คนที่เปลี่ยนไปคือเราเอง เรานอกใจพี่สองค่ะโดยที่เค้ายังไม่รู้ เราคบซ้อนกับผู้ชายอีกคนทั้งๆที่พี่สองดีกับเรามากแต่ตอนนั้นเราคิดว่าไม่เป็นไรหรอกลองคบคนอื่นดูมันดูน่าตื่นเต้นมีอะไรที่เร้าใจมากกว่า สมมุติให้คนใหม่ชื่อเอ  จขกทรู้จักเอจากโปรแกรม msn. จากนั้นเราก็นัดเจอกันค่ะ เรามีอะไรกันโดยที่ครั้งแรกเราไม่ได้ป้องกัน   เหมือนเดิมค่ะประสบการณ์ครั้งแรกมันไม่ได้ช่วยให้จขกท.ฉลาดขึ้น  จขกท.มีอะไรกับผู้ชาย 2 คนคบซ้อนอยู่แบบนั้นจนรู้ว่าท้องเรามั่นใจว่าเด็กในท้องเป็นลูกของเอ เราเอาเรื่องนี้ไปบอกเอ เค้ารับรู้แต่ไม่ดูทุกข์ร้อนใดๆ บอกแค่ว่าไม่พร้อมให้เอาออก เหมือนให้เราหาทางออกเอง แน่นอนคราวนี้เราคงไม่มีหน้ากลับไปบอกแม่เราอีกแล้วค่ะ. แม่ต้องไม่รู้เรื่องนี้ คิดไม่นานหรอกค่ะพี่สองที่แสนดีของเรานั่นเอง  โดยที่เค้าคิดว่าเราท้องกับเค้า ดูเค้าทุกข์ใจมากคิดหาทางออกปรึกษาเพื่อนๆของเค้าผิดกับเอลิบลับ จนวันนั้นพี่สองได้ยาต้วหนึ่งมาจากเพื่อนของเค้าค่ะมันคือ ยาสอดทำแท้ง2. จขกท.ทำแท้งครั้งที่ 2 ตอนอายุครรภ์ราวๆ เดือนกว่าโดยการใช้ยาสอดเข้าไปในช่องคลอดจะขอเล่าไว้นะคะไม่ได้แนะนำให้ใช้เดี๋ยวจะเป็นการชี้โพรงให้กระรอกรึป่าวเพราะจขกท.ใช้ยานี่อีกหลายครั้งต่อจากนี้เลย ยานี่ไม่มีขายตามร้านขายยาแต่เป็นที่รู้กันในหมู่วัยรุ่นนะคะแหล่งซื้อขายเนี่ยพี่สองเป็นคนสอดยาทำแท้งให้เราโดยที่เค้าคิดว่าเราท้องกับเค้า นี่เป็นอีกความลับที่เรารู้สึกผิดจนทุกวันนี้ หลังจากสอดยาไปไม่กี่ชม.ประจำเดือนเราก็มาค่ะ มันออกมาอย่างง่ายดายแทบไม่เจ็บปวดอะไรเลย ยิ่งไม่มีความเจ็บปวดความรู้สึกผิดต่อเด็กในท้องก็น้อยค่ะตอนนั้นเราไม่รู้จักกลัวบาปที่ทำกับลูกเราเลย ครั้งนี้ได้พี่สองแก้ปัญหาให้เราค่ะจากนั้นจขกท.ก็ไม่ได้เลิกกับเอนะคะยังคบซ้อนมาเรื่อยๆ โดยที่ผู้ชายทั้งสองคนไม่รู้เลย นับวันเราเริ่มเบื่อหน่ายพี่สองมากขึ้น แต่เราก็ยังรับสิ่งดีๆที่เค้าทำให้พี่สองซักแม้กระทั่งชั้นในของเราวันไหนที่เราต้องการใช้เงินเราก็ให้พี่สองไปหาไปหยิบยืมคนอื่นมาให้เรา นั่งปลอกทองแดงอดหลับอดนอนเพื่อเอาไปขายหาเงินให้เราก็บ่อย ผิดกับเอที่เรารู้สึกรักเอมากขึ้นมากกว่าพี่สองด้วยซ้ำไปทั้งๆที่เค้าไม่ดีกับเราเลย มีลงไม้ลงมือกับเรา นอกใจก็เคยเราคบซ้อนอยู่แบบนั้น 2 ปีก็จบลงโดยเอทิ้งเราไป. เหตุผลคือเอเรียนจบแล้วต้องกลับบ้าน เค้ามาบอกเราวันที่ขนของออกหอพักนั่นแหละจบสิ้นกับคนที่เราท้องคนที่ 2หลังจากที่เราเลิกกับเอไม่ถึงเดือนเราสมัครงานพาร์ทไทม์ร้านอาหารแห่งหนึ่งค่ะทำตอนเย็นหลังเลิกเรียน  ด้วยความที่เราอกหักจากเอเราจึงอยากคุยกับคนอื่นเพื่อให้ลืมเอให้ได้. เราคุยกับคนใหม่ที่รู้จักกันที่ร้านนี้ให้ชื่อว่าบีนะคะ บีนี่เราแทบไม่มีความทรงจำอะไรเลย ไม่มีความรักที่เราคบด้วยตอนนั้นแค่อยากคบเพื่อลืมเอแค่นั้นแหละ พี่สองก็ยังไม่ไปไหนนะคะคนนี้อยู่ในชีวิตเราอีกนานเลย จากนั้นเราก็ท้องอีกค่ะทั้งๆที่เรากินยาคุมฉุกเฉินแล้ว ครั้งนี้เราเจ็บใจตัวเองมากที่กินแล้วยังท้องอีก ขอเตือนเลยนะคะยาคุมฉุกเฉินนี่กินแล้วอย่าคิดว่าจะไม่ท้องมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย  คราวนี้เราบอกบีค่ะให้เค้าหายามาให้ เราไม่กล้าโยนให้พี่สองรับบาปอีกแล้ว เรารู้แหล่งซื้อยามาจากบีนี่แหละ. หลังจากทำแท้งครั้งที่ 3 เราก็ไม่ติดต่อบีอีกเลยจบสิ้นการท้องครั้งที่. 3 ที่ไม่ได้เกิดจากความรัก ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหายาสอดใช่ว่าจะปลอดภัยหลังจากจขกท.แท้งครั้งที่ 3 แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนครั้งก่อนค่ะคือเลือดเราออกมาเยอะมาก มีก้อนเลือดก้อนเท่าฝ่ามือหลุดออกมาด้วย แต่เลือดก็ยังออกมาเรื่อยๆ มา3 วันหายไป. 2 วันกลับมามีอีกวนไปมาแบบนั้นเดือนกว่าๆ แต่เราก็ไม่กล้าไปหาหมอนะคะตอนนั้นน้ำหนักลงมาก ไม่ค่อยมีแรงตัวซีดเชียวอาจเพราะเสียเลือดเยอะจนวันหนึ่งมันหายไปเอง มาคิดดูแล้วตอนนั้นเราอาจจะโชคดีอยู่บ้างที่ไม่ติดเชื้อหรือตกเลือดตายจขกทเองก็เคยมีเพื่อนที่ใช้ยาพวกนี้เราถึงขั้นต้องเข้าโรงบาลก็หลายคน บางคนท้องโตแล้วก็ยังทำซึ่งมันอันตรายมากๆ. ส่วนผลจากการทำแท้งนั้นมีแน่นอนค่ะ ไม่ต้องกลัวว่าจขกท.จะอยู่ดีมีสุข เราได้รับผลกรรมจากการทำแท้งแบบไม่ต้องรอตกนรกหรือรอชาติหน้าเลย ร้านที่จขกท.ทำพาร์ทไทม์เป็นร้านเหล้าค่ะอยู่ไม่ไกลจากมหาลัย จากเด็กสาวที่ไม่เคยกินเหล้าก็เริ่มกิน จากที่ไม่เคยเที่ยวกลางคืนก็เที่ยวบอกพ่อว่าไปนอนบ้านแม่แต่จริงๆแล้วไปเที่ยวดึกๆดื่นเมามาก็ไปนอนหอเพื่อน โกหกแม่ว่าไปอยู่บ้านพ่อแต่ที่จริงอยู่ร้านเหล้าติดเพื่อนมากไปไหนไปกัน ช่วงนี้เราเริ่มห่างๆพี่สองแต่ยังไม่เลิกกันนะคะเค้าก็ตั้งใจเรียนมากผิดกับเราที่เริ่มมีปัญหาเวลาเรียนไม่พอ บ้างวันก็ไม่ไปเรียนใส่ชุดนศ.ออกจากบ้านแต่ไปขลุกอยู่หอเพื่อนโดยที่พ่อแม่ไม่เคยสงสัยเลย เป็นอยู่แบบนี้จนในที่สุดก็โดนรีไทร์ค่ะเรายังไม่กล้าบอกพ่อกับแม่ค่ะตอนนั้น เราเริ่มกลัวว่าจะถูกจับได้โกหกบ่อยเข้าๆ เราก็ไม่อยากอยู่บ้านจึงขอออกมาอยู่หอพักใกล้มหาลัย ที่บ้านก็ไม่ว่าอะไร นั่นแหละค่ะยิ่งไปกันใหญ่ ชีวิตตอนนั้นอิสระสุดๆ ขอเตือนพ่อแม่ที่คิดจะปล่อยให้ลูกอยู่หอพักนะคะถ้าไม่จำเป็นจริงๆ ถ้าลูกคุณยังดูแลตัวเองไม่ได้ ขาดความมีวินัย ความยับยั้งชั่งใจหลังจากอยู่หอพักเราก็คบผู้ชายอีกคนสมมุติชื่อซี จริงๆแล้วกับซีเราเคยเจอกันตอนเรียนมอปลาย เจอกันครั้งเดียวเค้าเป็นเพื่อนของเพื่อนเราที่บ้านอยู่ใกล้กัน จากนั้นเราก็คุยโทรศัพท์กันอย่างเดียวเหมือนจะจีบแต่ก็ไม่เชิง คุยกันทั้งทางmsn.ทางโทรศัพท์อยู่หลายปี เคยเล่าเรื่องแฟนให้เค้าฟังบ้าง จนตอนหลังเรามาเจอกันและตกลงคบกันค่ะ. ซีเด็กวิศวะม.ดัง นิสัยก็ดีเด็กเรียน เป็นลูกคนเดียวค่อนข้างเป็นลูกเหง พอมาคบกันจริงๆมันไม่เหมือนที่คุยกันทางโทรศัพท์ หลายๆอย่างเราเข้ากันไม่ได้ ความผูกพันที่เคยคุยกันมาจบลงด้วยการพบเจอและคบกันด้วยเวลาไม่ถึงครึ่งปี เราสารภาพกับเค้าว่าเรามีแฟนอยู่แล้วก็คือพี่สองนั่นเอง ตอนนั้นเรากับพี่สองก็เจอกันเกือบทุกวันแต่เราไม่ยอมมีอะไรกับเค้านานแล้วพอเราเลิกกับซีเราก็เที่ยวเหมือนเดิมค่ะ เที่ยวกลางคืนก็มีบ้างคนที่มาขายขนมจีบ มาขอเบอร์ เรื่องเลวร้ายต่อจากนั้นคือเรามีอะไรแบบ one night stand กับผู้ชาย2 คนในเวลาไล่เลี่ยกันอ่านถึงตรงนี้หลายคนคงนึกรังเกียจเราใช่มั้ยคะ ขนาดเรายังรังเกียจขยะแขยงเวลานึกถึงเลยค่ะ มันเป็นเรื่องที่เราอยากลืมๆไปให้หมด จากนั้นเราสัญญากับตัวเองว่าจะไม่กินจนเมาแล้วใจง่ายกับใครอีก เหมือนสวรรค์ไม่ยอมให้คนชั่วกลับใจเมื่อประจำเดือนเราขาดไปอีกแล้ว ทั้งๆที่ผู้ชายสองคนนั้นใส่ถุงและซีนั่นหลั่งข้างนอกคำถามคือเราท้องกับใคร เราได้แต่ถามตัวเองและครั้งนี้เราต้องแก้ปัญหาด้วยตัวเอง ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาเราทำแท้งครั้งที่ 4 ด้วยตัวเองค่ะ ไปร้านขายยาแห่งหนึ่งที่เป็นที่รู้กันในหมู่วัยรุ่น สภาพร้านเก่ามืดคนขายเป็นคนแก่ผมขาวทั้งหัวแล้ว เรารวบรวมความกล้าเข้าไปถามซื้อ ยาสอดทำแท้งยังไม่ทันเดินออกจากร้านมีวัยรุ่นใส่ชุดนักเรียนม.ปลายเดินเข้าไปถามซื้อเหมือนกัน ถามต่อหน้าเรานั่นแหละ เป็นเราคงไม่กล้าถามซื้อต่อหน้าคนอื่น ถึงจะทำเลวมาเยอะแต่เรายังหน้าบางอยู่เยอะคืนนั้นเราสอดยาด้วยความกลัวเพราะเราต้องทำเอง ต้องอยู่คนเดียว เริ่มกลัวว่าถ้าตกเลือดมาใครจะรู้รึป่าว กลัวนู้นนี่ไปหมดก่อนจะตัดสินใจสอดยานรกนั่นไป ลักษณะยาสอดนี่แปลกไปจากยาอื่นๆนะคะมันมีลักษณะเป็นหกเหลี่ยมเม็ดเล็กๆ จากนั้นก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของมันทำงานครั้งนี้เป็นครั้งที่เราทำอย่างเลือดเย็นที่สุด เราอยากเอาออกมากเราคิดว่าทำไมเราต้องท้องด้วย ท้องกับใครก็ไม่รู้พอรู้ว่าท้องเราก็รีบจัดการทันทีไม่คิดจะเก็บไว้หลังจากทำแท้งครั้งที่ 4 จขกท.เคยสัญญากับตัวเองว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย พอแล้วกับชีวิตเหลวแหลกไร้จุดหมาย แต่ยังคงไม่เข็ดหลาบกับความรักที่ผ่านเข้ามาถึงแม้จะมีพี่สองอยู่ก็ตาม เราคิดว่าเค้าคือของตายความรับผิดชอบของเค้ามันมัดเค้าไว้กับเรา ภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาในระยะเวลาไม่กี่ปี จขกท.ทำแท้งถึง 4 ครั้งกับผู้ชายไม่ซ้ำกัน ตอนนั้นเราไม่ได้ตระหนักกลัวถึงบาปกรรมเลยไม่เคยทำบุญให้ลูกที่เราทำแท้งไปเลย เคยมีครั้งเดียวที่พี่สองพาไปถวายสังฆทานให้เด็กที่เค้าคิดว่าเป็นลูกเค้าค่ะเวลาผ่านไปเพื่อนๆที่กินเที่ยวด้วยกันต่างเรียนจบ บางคนก็เรียนไม่จบเหมือนจขกท. เรายังคงอยู่หอพักเหมือนเดิมและยังเล่น msn. จนได้มาเจอเอกผู้ชายคนถัดมาที่เข้ามาเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างในชีวิตของเรา (จำได้ว่าพอเราคบเอกหลังจากนั้นเราก็ไม่เล่น msn. อีกเลยต่อมาจึงมีhi5 และเฟซบุ๊ค)เอกมีอะไรที่คล้ายๆกันกับเรา มีปัญหาชีวิต เรียนไม่จบหลายๆอย่างเราเอามานั่งปรับทุกข์เล่าสู่กันฟังมันทำให้เราเข้าอกเข้าใจกัน มันเป็นช่วงเวลาที่เราต้องเลือก เราเบื่อการคบซ้อนเราตัดสินใจเลิกกับพี่สอง บอกเค้าว่าเรามีคนใหม่เรานัดให้เค้ามาเจอกันเพราะพี่สองไม่ยอมเลิก เค้าร้องไห้ขอร้องเรายังไงเราจำได้ดี หลังจากนั้นเรากับพี่สองเปลี่ยนสถานะจากแฟนเป็นพี่น้องกันเค้ายังคงวนเวียนอยู่แถวๆนี้แหละไม่ไปไหน โทรหาเป็นห่วงเป็นใยยังบอกรัก ไม่มีคนใหม่เพราะเราไม่ให้มี เรากั๊กเค้าไว้จะให้กลับไปคบเราก็ไม่ไปแต่จะให้เค้าไปมีคนใหม่เรายอมไม่ได้ กับเอกเรายังเอาแต่ใจเหมือนอยู่กับพี่สองและเค้าก็ยอมรับได้ เราไปไหนมาไหนด้วยกันแทบจะตลอดเวลา เค้าให้เราช่วยเค้าทำมาค้าขายจนเราไม่ต้องขอเงินที่บ้านอีก เอกเป็นผู้ชายคนที่ 2 ที่เราพาไปให้ที่บ้านรู้จักและเค้าก็พาเราไปให้พ่อแม่เค้ารู้จัก เราสองคนแยกออกมาอยู่กินด้วยกันช่วยกันหาเงิน เที่ยวด้วยกัน เราคิดถึงอนาคตร่วมกันตอนนั้นเราโตขึ้นมีความคิดมากขึ้น ไม่มีแล้วความรักแบบหวือหวา ความตื่นเต้นในเรื่องรักๆใคร่ๆ มีทะเลาะกันเลิกกันแล้วก็ดีกัน มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เราทะเลาะกันแล้วเราเรียกพี่สองมาอยู่กับเราที่ห้อง แต่ไม่มีอะไรกันเราเรียกเค้ามาอยู่เป็นเพื่อนเราแต่เค้าไม่ได้คิดแบบนั้นเค้ามาแบบมีความหวังและร้องไห้กลับไป หลังจากนั้นเราติดต่อกับพี่สองน้อยลงกับเอกนั้นเราคุมกำเนิดแบบกินยาคุมแบบแผงค่ะ กินอยู่ปีกว่าเราก็กินบ้างลืมกินบ้างคิดว่าวันนี้ไม่กินพรุ่งนี้ค่อยกินทบกันก็ได้ด้วยความชะล่าใจ มันทำให้เราท้องอีกครั้ง ครั้งนี้เราสองคนปรึกษากันเอกบอกว่าแล้วแต่เราจะเก็บไว้เค้าก็ไม่มีปัญหาทั้งๆที่ตอนนั้นเราพร้อมที่จะเลี้ยงดูเค้าแต่เรายังเลือก เลือกที่จะทำแท้ง เหตุผลแค่เพราะเรายังไม่อยากมีลูกเราอยากอยู่กับเค้าสองคนช่วยกันหาเงิน ยังอยากเที่ยวนั่นนี่นู้นอายุที่มากขึ้นไม่ได้ช่วยให้เราเป็นคนดีขึ้นเลยภาพประกอบไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาเราตัดสินใจทำแท้งครั้งที่ 5 แต่กว่าจะตัดสินใจทำได้เราปล่อยให้เวลาล่วงเลยถึง 3 เดือนตอนนั้นเราคิดว่า 3 เดือนยังเล็กอยู่ไม่น่าจะเป็นอะไร เราคิดผิดค่ะเด็กในท้อง 3 เดือนหลุดออกมาเป็นตัว เด็กตัวเล็กแดงๆ นั่นเป็นครั้งแรกที่เราเห็นลูกที่เราทำแท้งค่ะ ทั้ง 5 ครั้งมีครั้งนี้แหละที่เห็นเป็นตัวๆเลย เอกค่อนข้างช็อคกับภาพที่เห็น เราเห็นเค้าร้องไห้ห่อเด็กใส่ผ้าขึ้นมากอดเบาๆ พอเราเห็นเด็กเป็นตัวแล้วนั่นแหละค่ะความสงสารความรู้สึกผิดมันประดังเข้ามา ความรู้สึกเป็นแม่อันน้อยนิดของเราเริ่มทำงาน เรานำร่างเล็กๆที่ยังไม่เห็นเพศชัดว่าหญิงหรือชายห่อผ้าแล้วขับรถเอาไปลอยแม่น้ำค่ะ วิธีนี้เราเคยอ่านในเน็ตมาความกลัวในบาปเริ่มมี หลังจากที่แท้งครั้งที่ 5 เราสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ทำอีกเรารู้สึกแย่ รู้สึกแย่กับชีวิตมากๆ ทำอะไรก็หดหู่กับเอกคนที่เราคิดว่าเราจะอยู่กับคนนี้แหละ เราเบื่อการเลิกลาแต่ก็มีเหตุให้เราเลิกกันไปหลังจากเราทำแท้งประมาณ 1 ปี ทั้งๆที่เราสองคนเคยคุยกันไว้ว่าอีกซักปีสองปีเราค่อยให้เค้ามาเกิดเป็นลูกเราใหม่ การทำแท้งครั้งนั้นทำให้เรารู้สึกถึงความเป็นแม่หรืออาจจะเป็นเพราะอายุที่มากขึ้นเราเลิกกันราวๆปี 54 หลังจากนั้นจขกท. ก็อยู่คนเดียวเป็นโสดอยู่พักใหญ่ เหนื่อยกับชีวิตเหลือที่ผ่านมามีความรักกับใครหลายคนล้วนไม่สมหวังอยู่คนเดียวตั้งใจทำมาหากิน หลังจากเลิกกันเรามีเงินเก็บอยู่ก้อนหนึ่งเอาไปลงทุนทำธุรกิจเล็กๆ จากที่เคยช่วยกันทำสองคนก็เหลือตัวคนเดียวหันไปมองคนรอบๆตัวเรา เพื่อนๆต่างมีหน้าที่การงานที่ดีได้ทำงานตามสายงานที่เรียนมา บางคนแต่งงานมีครอบครัวที่อบอุ่นมีลูกตัวเล็กๆ ช่างน่ารักเหลือเกิน จากคนที่ไม่รักเด็กตอนนี้จขกท.อ่อนไหวมากเวลาเห็นเด็กตัวเล็กๆเดินเต๊าะแตะ บางครั้งก็ร้องไห้คนเดียวคิดว่าถ้าเราเก็บไว้ป่านนี้เค้าจะตัวเท่านี้ เท่านี้ จขกท.เชื่อว่าคนที่เคยทำแท้งคงเคยมีซักเสี้ยวหนึ่งแหละที่นึกถึงแบบนี้พี่สองพี่สองได้ทำงานรัฐวิสาหกิจคนละส่วนของประเทศ แรกๆนั้นก็มีคิดต่อหาบ้าง ห่วงใยเหมือนน้องสาวคนหนึ่งเราสัมผัสได้ว่าความรักที่เค้ามีให้มันเหลือแค่ความผูกพันแค่นั้นแหละ หลังจากไม่เจอกันอีกเลยสายสุดท้ายที่ได้รับเค้าบอกกับเราว่าเค้ากำลังจะแต่งงาน เค้าโทรมาบอกเราต่อหน้าแฟนเค้าเพื่อให้ผู้หญิงคนนั้นสบายใจเรารู้สึกใจหาย เรารู้จักนิสัยเค้าดีเค้ายอมทำได้ทุกอย่างเพื่อให้คนรักเค้าสบายทั้งกายทั้งใจเราเสียเค้าไปแน่นอนแล้ว ตอนนั้นเราก็ตอบยินดีอวยพรให้พวกเค้าไป เค้าบล็อคเฟซเราลบเพื่อนที่มีร่วมกันส่วนมากจะเป็นเพื่อนเรามากกว่าเราเคยเอาเฟซเพื่อนเราเข้าไปดูรูปพรีเวดดิ้ง เรารู้สึกว่าความจริงมันความเป็นเราที่อยู่ข้างๆเค้า คนที่เค้ากอดคนนั้นเคยเป็นเราผู้ชายที่ดีที่สุดในโลกคนนั้นเค้าเคยรักเรามาก แต่ตอนนี้เค้าเป็นของคนอื่นแล้วและเราก็เชื่อว่าพี่สองคงรักเธอเหมือนที่เคยรักเรานั่นแหละ ปี55 จขกท.ในวัย 27 ปี แต่งงานกับผู้ชายคนหนึ่งหลังจากที่เราคบกันได้ไม่ถึงปี สมมุติชื่อต้น ต้นเป็นคนค่อนข้างจริงจังกับชีวิต ทำงานหนัก ไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่สังคมน้อยมาก เราคิดว่าหากเราแต่งงานกับต้นเราสามารถมีครอบครัวที่อบอุ่นได้ถึงแม้หลายๆครั้งเราจะทะเลาะกันเพราะต้นเครียดจากเรื่องข้างนอกแล้วเอามาลงกับเราก็ตาม เราพร้อมแล้วกับการสร้างครอบครัวหลังแต่งงานเราทั้งสองต้องการมีลูกทันทีจึงปล่อยตามธรรมชาติ3-4เดือนหลังแต่งงานเรากับต้นมีข่าวดี เราตั้งท้องอ่อนๆลูกที่กำลังจะเกิดเกิดจากความตั้งใจของพ่อกับแม่ ทุกอย่างราบรื่นเรามีความสุขมากไม่ได้นึกถึงผลกรรมที่เคยทำไว้เลยต้นพาเราไปฝากท้อง ในวันที่ไปฝากคุณหมอถามว่านี่เป็นท้องที่เท่าไหร่ เราคิดในใจว่าเค้าจะนับรวมกับที่เคยท้องมารึป่าวนะจะบอกดีหรือไม่บอกดี ถ้าโกหกหมอไปจะมีผลอะไรต่อลูกในท้องรึป่าวแต่เราก็ตัดสินใจบอกไปว่านี่คือท้องแรก ทั้งที่จริงเราเคยท้องมาก่อนหน้านี้ถึง 5 ครั้งแต่เราบอกความจริงต่อหน้าต้นไม่ได้หรอก เค้ายอมรับไม่ได้แน่ๆการฝากครรภ์ครั้งแรกก็ผ่านไปหลังจากซักถามประวัติ มีการตรวจเลือดคัดกรองหาโรคติดต่อและพาหะธารัสซีเมียซึ่งอีกหลายอาทิตย์ผลตรวจจะออกหมอจึงนัดครั้งถัดไปต้นบำรุงเราอย่างดีเอาอกเอาใจ ไม่ให้ทำงานหนัก วันๆเรานั่งดูเสื้อผ้าเด็กในเว็บของเล่นของใช้ต่างๆ ซื้อหนังสือตั้งชื่อลูกมาช่วยกันเลือก หาข้อมูลการตั้งครรภ์ที่มีประโยชน์จากเว็บต่างๆ จขกท.รอวันเวลาให้ผ่านไปเร็วๆ อยากเห็นหน้าเค้าแล้วเค้าจะหน้าตาแบบไหน ผู้หญิงหรือผู้ชายแค่คิดก็มีความสุขแล้วแต่ความสุขอยู่กับจขกท.ไม่นาน สิ่งที่เคยคิดว่าบาปกรรมมันมีจริง มันมีจริงๆนั่นแหละไม่ต้องรอชาติหน้าเลย ถึงวันนัดครั้งถัดไปหมอจะมีใบแจ้งผลการตรวจเลือด ปรากฎณ์ว่าจขกท.เป็นพาหะธาลัสซีเมียซึ่งอันนี้เราทราบมานานแล้วแต่ที่ไม่รู้คือต้นเองก็เป็นพาหะธาลัสซีเมียด้วย ธาลัสซีเมียนั้นมีหลายแบบแต่แบบที่ต้นและเราเป็นนั้นถ้ามันส่งผลถึงลูกเรามันจะทำให้เค้าสร้างเม็ดเลือดแดงเองไม่ได้และมีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน เป็นธาลัสซีเมียฮีโมลโกบิลอีซึ่งเปอร์เซ็นที่ลูกจะเป็นนั้นมี 25% หมอเรียกว่าเราเป็นคู่เสี่ยงท่ามกลางสามีภรรยาหลายสิบคู่ในวันนั้นไม่มีใครเป็นคู่เสี่ยงเลยนอกจากคู่ของเรา ทำไมต้องเป็นเรา เรารู้สึกใจไม่ดีถึงแม้มันจะเป็นแค่25%. ถึงแม้โอกาสมากกว่าถึง75%ที่ลูกจะปกติก็ตามเราต้องเข้ารับการเจาะชิ้นเนื้อรกเพื่อนำไปตรวจ เป็นการตรวจระดับDNAของเด็กในท้อง จะทำได้ต่อเมื่อครรภ์ได้สามเดือนขึ้นไปเท่านั้น ณ ตอนนั้นเราต้องรอ รออีกเป็นเดือนรอด้วยความกระวนกระวาย ในใจเริ่มคิดว่ามันจะใช่เวรกรรมที่เราทำไว้รึป่าวเรามีลางสังหรณ์ว่าลูกจะต้องโชคร้ายได้รับ25%ที่ว่านี้แน่ๆ ต้นนั้นก็ปลอบใจเราเค้าดูมั่นใจมากว่าลูกเราต้องไม่เป็นอะไรหลังจากรอถึงสามเดือนแล้วจขกท.ก็ทำการเจาะชิ้นรกแต่กว่าจะรอผลการตรวจนั้นอีก 1เดือนเต็มๆ ซึ่งเด็กในท้องก็จะประมาณ 4 เดือน ในช่วงเวลาที่รอผลตรวจชิ้นรกเป็นช่วงเวลาที่ทรมานมากเราไปไหว้พระ บนบานศาลกล่าวสิ่งศักสิทธิขออย่าให้เค้าเป็นอะไร ข้อมูลในเว็บเราหาอ่านทุกวันๆสุขภาพจิตเราแย่มาก เรากลัว กลัวเวรกรรมจะมาตกที่ลูกของเราถึงตรงนี้หลายๆคนคงเดาได้ไม่อยากว่าจะเป็นยังไง ใช่ค่ะผลตรวจที่ออกมาทำให้เราแทบลมทั้งยืน เราร้องไห้ต่อหน้าหมอเสียงดังอย่างไม่อายใคร เด็กในท้องเป็นธาลัสซีเมียซึ่งถ้าเราให้เค้าเกิดมาเค้าจะอยู่ด้วยความทรมาน หมอแนะนำให้ยุติการตั้งครรภ์ สุดท้ายนี้จขกท.ไม่มีอะไรจะเล่าแล้วค่ะเพราะเล่าจากชีวิตจริงไปหมดแล้ว หวังว่าคงมีมีข้อคิดเตือนใจใครหลายๆคนนะคะ อย่าใช้ชีวิตอย่างประมาทเดินทางผิดๆแบบเรา ถ้ายังอยู่ในวัยเรียนก็ตั้งใจเรียนกันไปเถอะค่ะเวลามันผ่านไปเร็ว เรายังรู้สึกเหมือนไม่นานมานี้เรายังเป็นน้องใหม่อยู่ในอ้อมอกพ่อกับแม่เวลาผ่านไปแปปเดียวเราเดินทางมาครึ่งชีวิตแล้ว ทำอะไรขอให้มีสติยั้งคิด คิดถึงสิ่งที่จะตามมาให้มากๆนะคะส่วนตอนนี้จขกท.ได้รับผลกรรมบางส่วนแล้ว ชดใช้ทั้งชาติคงไม่หมด หลังจากยุติการตั้งครรภ์ครั้งสุดท้ายจขกท.เหมือนคนบ้าเลยค่ะ ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืนอยู่เป็นเดือนๆ อ๋อเราเคยตั้งกระทู้เอาผลตรวจชิ้นรกมาถามคนใน pantip ตอนปลายปี55 คอมเม้นก็บอกไปในทางเดียวกันค่ะว่าให้ยุติการตั้งครรภ์ซึ่งจขกท.จะไม่มีลูกกับต้นได้อีกเพราะรับความเสี่ยงกับ 25%นี้ไม่ได้อีกแล้ว มีทางเดียวคือเราต้องแต่งงานใหม่กับคนอื่นที่ไม่เป็นพาหะแต่เราทำไม่ได้หรอกค่ะ จึงตัดสินใจกันว่าเราขออยู่กันไปแบบนี้ก็ได้ ธุกิจตอนนี้ก็ไปได้ไม่ดีนักเราน้อมรับในผลกรรมทุกอย่างไม่ว่าชาติหรือว่าชาติไหนๆ